Puszcza Lothariańska


Jest to największy na terenie Seavranu obszar leśny. Na wschodzie sięga aż do Oceanu Czaszek. Ile dni drogi zajmuje dotarcie z jednego końca na drugi nie wiedzą nawet najodważniejsi i najstarsi barbarzyńcy z wiosek K'In, K'Is i N'ak. Wiedzą tylko, że na wschód od ich wiosek nie ma na kontynencie żadnych osad przedstawicieli ras rozumnych.
Głównym gatunkiem drzew rosnących w Puszczy są dęby, brzozy i wierzby, zwłaszcza w jej południowej i centralnej części. Im dalej na północ tym więcej jest drzew iglastych, głównie sosen i świerków. Przez Puszczę przepływa kilka strumyków uchodzących do Sivli, lecz nie są to duże cieki. Aelora płynie pomiędzy Przybagiennym Gajem a właściwą Puszczą i wpada do Sivli w najdalej na wschód wysuniętym miejscu Mrocznego Zakola, Idra natomiast łączy się z Sivlą koło wioski Stom. Co do innych rzek to do Złotej Zatoki wpływają Xontea i Sil, do Srebrnej Zatoki Yaleria i Leavera, do Zatoki Kłów Glowdera, do Oceanu Czaszek zaś Grifuria i Sulfra. Główne źródła żywności w Puszczy to kępy leszczyny dające uwielbiane przez mieszkańców K`In orzechy, poza tym wśród runa leśnego występują jagody, borówki i żurawina, wiele gatunków smacznych grzybów jadalnych oraz obfitość zwierzyny łownej.
Oprócz wiosek barbarzyńców w Puszczy Wschodniej czasowe obozowiska zakładają w puszczy łowcy polujący na tutejszą zwierzynę. Nie wyróżniają się one niczym szczególnym, ich wygląd zależny jest od składu osobowego grupy myśliwych, choć z reguły zorientowane są na planie koła lub półksiężyca.
Oprócz tych tymczasowych obozów łowców natknąć się można od czasu do czasu na chaty eremitów, którzy dążąc do jedności z naturą zaszyli się w dzikich ostępach Puszczy odwiedzanych jedynie przez bestie i drapieżniki. Ponadto są tu też nieliczne enklawy osadnictwa elfickiego. Nie mogą się co prawda równać z tymi w Ta-Quenda'Lun, ale też ich mieszkańcy nie przywykli tak do wygód jak tamtejsze elfy. Są to albo niewielkie, otoczone zasiekami z cierni osady drewniane albo, w rejonach bardziej niebezpiecznych, grupy domków zbudowanych na drzewach, stojące na specjalnych platformach wokół pni i grubych gałęzi. To drugie rozwiązane wymusza tylko sąsiedztwo niebezpiecznych stworzeń, które czasem atakują elfickie osady. Elfy z Puszczy Lothariańskiej są o wiele bardziej nieufne od tych mieszkających w Ta-Quenda`Lun ale produkują o wiele piękniejsze szaty, głównie płaszcze w kolorach zieleni i brązu, które pozwalają idealnie wtopić się w leśne tło. Płaszcze te i peleryny są obiektem pożądania wielu łowców polujących w puszczy.
Puszcza na południu sięga aż do linii morza, na południowym-zachodzie spora jej część została przez wieki wykarczowana przez ludzi pod uprawę zbóż i pod budowę osad. Na zachodzie język lasu wcina się w zakole Sivli. Na północnym zachodzie przeistacza się w Przybagienny Gaj.
Legendy odnośnie Puszczy są różnorodne i bogate, oddzielne dla każdego zakątka noszącego ślady cywilizacji. Barbarzyńcy zamieszkujący 3 największe osady w pobliżu Gryfich Grani, wierzą, że wszystkie drzewa w Puszczy wywodzą się od nasion zasianych ręką Aldaore i pobłogosławionych przez Panią.